بــیــا کــه بـر سـر آنـم کـه پـیـش پـای تـو مـیـرم

ازین چه خوش ترم ای جان که من برای تو میرم

ز دست هـجـر تـو جان می برم به حسرت روزی

کـه تـو ز راه بـیـایـی و مــن بـــه پـــای تـو مـیـرم

بـسـوخـت مـردم بـیـگانه را بــه حــالــت مــن دل

چـنـیـن کـه پیش دل دیــر آشـنــای تــــو مــیــرم

ز پــا فـــتـــادم و در ســر هـــوای روی تــــو دارم

مرا بکشتی و مـن دسـت بــر دعـای تــو مــیــرم

یکی هـر آنـچه تـوانـی جـفـا بـه سـایه ی بی دل

مـرا ز عـشـق تـو ایـن بـس کـه در وفای تـو میرم

هوشنگ ابتهاج

نوشته شده در جمعه ششم آبان ۱۳۹۰ساعت توسط پیمان| |