به نسیمی همه ی راه به هم می ریزد

 

کی دل سنگ تو را آه به هم می ریزد؟

 

سنگ در برکه میاندازم و می پندارم

 

با همین سنگ زدن ، ماه به هم میریزد

 

عشق بر شانه ی هم چیدن چندین سنگ است

 

گاه می ماند و نا گاه به هم می ریزد

 

آنچه را عقل به یک عمر به دست آورده ست

 

دل به یک لحظه ی کوتاه به هم می ریزد

 

آه ،یک روز همین آه تو را می گیرد

 

گاه یک کوه به یک کاه به هم می ریزد

 

«فاضل نظری»

 

نوشته شده در شنبه هجدهم تیر ۱۳۹۰ساعت توسط پیمان| |