شب است اى دوست! کو فانوس چشمت؟

 

کــجــا پــر زد، کــجـــا قـقـنـوس چـشـمـت؟

 

ســكــوتـى مـحـض اگــر مـانده است با من

 

صــدایــم مـى کـنــد نـــاقــوس چــشـمــت

 

شـبـى اى کــاش مـى شـد مـثـل یـك لنج

 

نــگــاهــم غــرِق اقــيــانــوس چــشــمــت

 

از ایــمــان، از شــهـــادت مــى تــوان دیــد

 

هــــزاران واژه، در قـــامــوس چــشــمـــت

 

چــه رؤیــایــى، چــه زیــبــا مـى خــرامـيـد

 

مــيــان چــشــم مــن طــاووس چــشــمت

 

مــســافـــر! ســخــت تــنــهــایــم، دعا کن

 

بــيــایــم یــك ســحــر پــابــوس چــشــمت

 

«حمید رضا حامدی»

 

نوشته شده در سه شنبه چهارم مرداد ۱۳۹۰ساعت توسط پیمان| |