شـده تـا نیمـه ی شـب در بـزنـی، وا نکنند؟

 

یــا دری را شــده بــا سـر بـزنـی، وا نکنند؟!

 

پـشـت در، بـیــد بــلـرزی و بـه جایی برسی

 

کــه تــهِ فـــاجــعــه پـرپـر بــزنـی، وا نکـنند؟!

 

روی یـک پـلـه، درِ خــانــه‌ی بــی‌فــرجــامــی

 

بـتـپـی، قــلــب کـبـوتــر بــزنــی ، وا نـکـنند؟!

 

تو بدانی که یکی هست که بی‌طاقت توست

 

بــاز تــا طـــاقــت آخــر بــزنــی ، وا نـکـنـنـد؟!

 

خـنـده‌ای کـردم و گـفتـم : دل من! گریه نکن

 

تــو اگــر صــد شـب دیـگـر بـزنـی، وا نکـنند!

 

این در بسته، عزیز دل من! بسته به توست

 

شـده بــاور کـنـی و در بـزنـی، وا نـکـنـنـد؟!

 

حسن دلبري

نوشته شده در دوشنبه بیست و نهم آذر ۱۳۹۵ساعت توسط پیمان| |