ای عــشــق، ای تــرنــم نــامــت تــرانــه ها

مـعـشوق آشـنـای هـمـه عــاشـقــانــه هــا

ای مـعـنـی جـمـال به هر صورتی که هست

مـضـمــون و مــحــتــوای تـمــام تــرانــه هــا

بـا هـر نـسـیـم، دسـت تـکـان مـی‌دهد گلی

هــر نــامــه‌ای ز نـــام تــو دارد نـشــانــه‌هــا

هـر کـس زبـان حـال خـودش را تـرانـه گـفت:

گل با شکوفه، خوشه ی گـنـدم بـه دانـه هـا

شبنم به شرم و صبح به لبخند و شب به راز

دریــا بـه مــوج و مــوج بــه ریــگ کــرانـه هـا

بـــاران قــصـیـده‌ای اسـت تــر و تــازه و روان

آتــش تــرانــه‌ای اســت بــه زبــان زبــانـه‌ها

امــا مــرا زبــان غــزلــخــوانــی تــو نــیـست

شـبـنــم چــگــونــه دم زنــد از بـی‌کــرانـه‌ها

کـوچـه بـه کـوچـه سـر زده‌ام کـو به کـوی تو

چـون حـلـقـه در‌ به‌ در زده‌ام سر به‌ خـانـه‌هـا

یـک لـحـظـه از نـگــاه تـو کـافی است تا دلـم

ســودا کـنـد دمـی بــه هـمـه جــاودانــه‌هـــا
قیصر امین پور

نوشته شده در یکشنبه هجدهم دی ۱۳۹۰ساعت توسط پیمان| |