پروانه

                   بـاز اي سـپـيـده‌ي شـب هـجـران نـيامدی                   

                    بـاز امــشـب اي سـتـاره‌ي تـابـان نـيـامدي

افـسـوس اي شکـوفـه‌ي خـنـدان نـيامدي

شـمعم شکفته بـود کـه خـنـدد به روي تو

بــاز امـشـب از دريـچـه‌ي زنـدان نـيـامـدي

زنـدانــي تـو بـودم و مــهــتــاب مــن چــرا

چـون ســرگـذشـت عشق به پايان نيامدي

بـا مـا سر چه داشتي اي تيره شب که باز

افـسـوس اي غـزال غــزل‌ خـوان نـيـامـدي

شــعـر مـن از زبـان تـو خـوش صيد دل کند

نــامـهـربـان مـن تـو کـه مـهـمـان نـيـامـدي

گـفتم به خوان عـشـق شـدم مـيـزبـان مـاه

مــهـمـان مـن چـرا بـه سـر خـوان نـيـامـدي

خـوان شکر بـه خـون جـگـر دسـت مي‌دهـد

اي مـــاه قــصــر بــر لــب ايـــوان نـيــامــدي

نــشـنـاخـتـي فـغــان دل رهـگـذر کــه دوش


امـا تــو هــم بـه دسـت مــن ارزان نـيـامدي

گيتي مـتـاع چـون منـش آيد گران بـه دسـت

اي تـخـتـه‌ام سـپـرده بـه طــوفــان نـيـامـدي

صبرم نديده‌اي که چه زورق شکسته ايست

زيــرا تــو خــرمــن گــل و ريــحــان نـيـامدي

در طـبـع شهريــار خـزان شـد بــهـار عـشق

شهریار

نوشته شده در جمعه دوازدهم اسفند ۱۳۹۰ساعت توسط پیمان| |