پروانه

مـرا بـا سوز جـان بـگــذار و بـگـذر

اسـيــر و نــاتـوان بـگـذار و بــگـذر
 
چو شمعی سوختم از آتش عشـق

مـرا آتـش بـه جـان  بـگـذار و بـگـذر

 دلی چون لاله بی داغ غمت نيست
 
بـر ايـن دل هـم نشان بگذار و بگذر

 مـرا بـا يـك جـهـان انـدوه جـانـسـوز

تـو ای نـامـهـربـان بـگــذار و بـگــذر
 
 دو چـشـمی را كه مفتون رخت بود

كـنـون گـوهـرفـشـان بـگذار و بگذر
 
در افـتـادم بـه گرداب غـم عـشـق

مـرا در ايـن مـيـان بـگـذار و بـگـذر

 بـه او گـفـتم حميد از هجر فرسود

بـه مـن گفتـا: جـهـان بگذار و بگذر

حمید مصدق

نوشته شده در جمعه دوم تیر ۱۳۹۱ساعت توسط پیمان| |