بــه سینـه مـی زنـدم سـر دلـی کــه کـرده هـوایــت

دلــی کــه کــرده هــوای کــرشـمـه هـای صــدایـــت

نـه یـوسفـم نـه سـیـاوش بـه نفس کشتن و پـرهـیز

کــه آورد دلـــم ای دوســـت، تـــاب وسـوسه هـایـت

تــو را ز جـــرگــــه ی انــبــوه خـــاطـــرات قــدیــمـی

بـــرون کــشــیـده ام و دل نـهــاده ام بــه صــفــایـت

تو ، سخت و دیر به دست آمدی مرا و عـجـب نیست

نـمـی کـنـم اگــر ای دوســت سـهـل و زود رهـایــت

گـــره بــه کـــار مـن افـتــاده اسـت از غــم غــربـــت

کـجـاسـت چـابـکـی دسـت هـای عـقـده گشـایـــت

بـه کـبـر شـعـر مـبـیـنـم کـه تـکـیـه داده بــه افــلـاک

بـه خـاکـسـاری دل بـیـن کـه سـر نـهـاده بــه پـایــت

دلـم گـرفـتـه بـرایـت – زبـان سـاده ی عـشق اسـت

سـلـیـس و سـاده بـگــویــم: دلــم گــرفــتــه بـرایـت

نوشته شده در یکشنبه بیست و پنجم دی ۱۳۹۰ساعت توسط پیمان| |