عـشـق مـن! قـبـول کـن هـنـوز بی تو مانده ام

تــو: نـهــایــت تــمــام قــلــه هـــای دور دسـت

مـن: کـسیکـه عـشـق را بـه قله ها رسانده ام

دامـنـی سـتــاره پـیــش پــای تــو فـشـانـده ام

گـر چــه مـن سـرم بــرای عـشـق درد می کنـد

بـا وجـود ایـن , تـو را بــه دردســر کـشـانـده ام

بــا هـــوای آفــــتــــاب روی تــــو تــکـــانـــده ام

گــر چــه آسـمـان تـمــام هـستـی مـرا گـرفــت

بــر لـبـم بـه خـاطـر تــو شـکـوه ای نــرانــده ام

خوب من! بـه جان آیـنه, بـه چشم تـو , قــسـم

یــک دل زلال در بـــــرابـــــرت نــــشـــانـــده ام

غیر تـو ، بـرای هـیـچـکـس غــزل نـخـوانـده ام!

نوشته شده در چهارشنبه بیستم آذر ۱۳۹۲ساعت توسط پیمان| |