گفـتـی کـه بـه احـتـرام دل بحـاران بـاش

بــاران شـــدم و بــه روی گــل بــاریـــدم

گفتی که ستاره شو ، دلی روشن کـن

مـن هــم چـو گـل سـتـاره‌هـا تـابــیــدم

گـفـتـی کـه بـرای بـاغ دل پـیـچـک بـاش


بــر یــاســمــن نــگــاه تــو پــیــچــیـــدم

گـفـتـی کــه بـرای لحـظـه‌ای دریـا شــو

دریــا شــدم و تــو را بــه سـاحـل دیــدم

گـفتی کـه بـیـا و لـحظه‌ای مجنون بـاش


مــجـنــون شــدم و ز دوریــت نــالــیــدم

گـفـتـی کـه شـکـوفـه کن به فصل پـاییز


گـــل دادم و بـــا تــــرنّـــمـــت رویــیـــدم

گـفـتــی کــه بـیــا و از وفــایــت بــگـــذر

از لــهــجــه‌ی بــی وفــایــیــت رنـجـیـدم

گـفـتـم کـه بـهـانـه ات بـرایـم کـافیسـت

مـعـنـای لـطـیـف عـشـق را فـهـمـیـــدم


مریم حیدرزاده

نوشته شده در پنجشنبه هفتم مهر ۱۳۹۰ساعت توسط پیمان| |