نـشــود فــاش کــسـی آنـچه مـیـان مـن و تــوسـت

تــا اشـارات نـــظـــر نــامـه رســان مــن و تـــوســت

گــوش کــن بــا لــب خــامـوش سـخـن مـی گــویـم

پاسخم گـو بـه نــگـاهـی کـه زبــان مــن و تــوسـت

روزگــاری شــد و کـــس مــرد ره عـــشـــق نـــدیــد

حــالــیــا چــشــم جــهــانــی نـگــران من و تـوست

گــــر چـــه در خــلــوت راز دل مـــا کـــس نــرسـیــد

همه جا زمـزمـه ی عـشـق نـهـان مــن و تـــوســت

گـــو بــهـار دل و جــان بـاش و خــزان بــاش ، ار نـه

ای بـسـا بـاغ و بــهــاران کـه خــزان مـن و تـوسـت

ایـن هـمـه قـصــه ی فــردوس و تـمـنـای بـهـشــت

گـفـت و گـویـی و خـیـالـی ز جـهـان من و تـوســت

نـقـش مــا گــو نـنـگـــارنـد بــه دیـبـاچـه ی عــقـــل

هر کجا نامه ی عشق است نشان مـن و تــوسـت

ســایـه ز آتـشـکـده ی مـاسـت فـروغ مـه و مـهــر

وه ازیـن آتـش روشـن کـه بـه جـان مـن و تـوســت

(ه.ا.سایه)