مـــی‌شـــود در آســـمــــان چـــشـــم تــو پرواز کـرد

در نـــگـــــاهــــت بـــــالــــهــــای آرزو را بــــاز کــــرد

مـــی‌شـــود بـــا نـــور چــشمـانـت طـلوع صبح شـد

زنــــدگــی را بـــار دیـــگـــر بـــا نـــشـــاط آغـاز کــرد

مـی‌شــود جـنـبـیــد چــون بــرگ درخــتـــان چـنـــار

بــا تــکــان دســت یــادی از آن پــرواز روح افـزا کــرد

مـی‌شـود دریــا شــد و بــا دسـتــهـــای آســمــــان

مــوجــهـــای یــک کــویـــر تـشـنـه را هـــم نــاز کرد

مـی‌شـود در اشــک چـشـمـم زورقـی از غم نشاند

دل نــمــی‌دانـــد چـــه بـــایـــد در فـــراقت ساز کـرد

می‌شـود خـنـدیـد هـمـچــون نـسـتـرن در بــاغ گــل

ا ز طــلـــســـم بــستـــه بــخــت سـیـه سر بـاز کرد

می‌شود از عشق گفت و می‌شود از عـشق خـوانـد

زیــــن دل شــــوریـــــده آه ســیــنـــــه را آواز کـــــرد

ای ســـتــــاره بـــا ســـحــــر از رازهـــای مــن مـگـو

ســـوســـوی چــشـمـت حکـایتهـا به رمـز و راز کـرد

نوشته شده در یکشنبه هفدهم مهر ۱۳۹۰ساعت توسط پیمان| |