مــرا بــه بـاغ و بـهـاران چـه کــار دور از تــو؟

 

مــرا چــه کــار بــه بـــاغ و بـهـار دور از تــو؟

 

بــهــار آمــده امّــا نـه سـوی من که نسیم

 

زنــد بـه خـرمـن عــمــرم، شــرار دور از تــو

 

بـه سـرو و گـل نگـرایـد دل شکسته ی من

 

کــه ســر بـه سیـنـه زنـد سوگوار دور از تـو

 

هـم از بـهـار مـگـر عـشـق، عـذر من خواهد

 

اگــر ز گــل شــده ام، شــرمسـار دور از تـو

 

بـــه غــنــچــه مــانــد و لاله، بهار خاطر من

 

شــکــفــتـه تــنــگ دل و داغــدار دور از تــو

 

نسیمی از نفست سوی من فرست که باز

 

گــرفــتـــه آیـــنـــه ام را غــبـــار دور از تــــو

 

گــلـم خـزان زده آیــد بـه دیـدگـان کـه بـهـار

 

خـــزانـــی آمـــده در ایــن دیـــار، دور از تــو

 

دلـــم گـــرفـــت، اگــر نیستی بــرم، بـاری،

 

کـجــاسـت جـام می خـوش گوار دور از تو؟

 

چه جای صحبت سال و مـه و بهار و خزان؟

 

کــه دل گــرفـــتـــه ام از روزگــار دور از تــو

 

حسين منزوي

نوشته شده در چهارشنبه بیست و نهم فروردین ۱۳۹۷ساعت توسط پیمان| |