پروانه

تــاج از فـــرق فــلــک بــرداشـتــن

جــاودان آن تــاج بــر ســر داشتـن

در بــهـــشــت آرزو، ره یــافـــتـــن

هر نفس شهدی به ساغر داشتن

روز در انــواع نــعــمــت هــا و نــاز

شـب بـتی چـون مـاه در بر داشتن

صـبـح از بـام جـهــان چــون آفـتـاب

روی گــیــتــی را مــنـــور داشـتـن

شــامــگــه چــون مــاهِ رویــا آفرین

نـــاز بــر افـــلاک اخـــتــر داشـتـن

چــون صـبــا در مــزرع سـبـز فـلـک

بـــال در بــــال کــبــوتـــر داشـتــن

حـشـمـت و جـاه سـلـیـمــان یافتن

شـوکـت و فــر سـکـنــدر داشـتــن

تـــا ابـــد در اوج قـــدرت زیــسـتــن

مـلـک هـسـتـی را مـسخـر داشتن

بر تو ارزانی که ما را خوش تر است

لــذت یــک لــحـظـه مــادر داشتـن! 

فریدون مشیری

نوشته شده در شنبه بیست و سوم اردیبهشت ۱۳۹۱ساعت توسط پیمان| |